PWA kedengaran seperti langkah wajib selepas laman siap: tambah service worker, ikon dan butang pasang. Tetapi bagi blog biasa, soalan pertama patut lebih mudah. Adakah pembaca benar-benar perlu membaca panduan ketika tiada rangkaian? Jika ya, halaman offline boleh membantu. Jika tidak, halaman yang cepat dimuat pada sambungan perlahan mungkin lebih bernilai dahulu.
Cache offline perlu dirancang. Artikel yang disimpan boleh menjadi lama selepas pembetulan penting. Gambar besar boleh menggunakan ruang peranti. Borang hubungi pula tidak patut memberi gambaran mesej sudah dihantar apabila telefon masih offline. Terangkan keadaan dengan jelas dan sediakan cara cuba semula.
Uji senario sebenar
Muat artikel ketika online, matikan rangkaian dan cuba buka semula. Uji juga selepas laman dikemas kini: adakah pembaca mendapat versi baharu apabila sambungan kembali? Jika tidak mampu menjaga lifecycle cache, mulakan dengan reka bentuk yang responsif serta ringan. Teknologi tambahan ialah tanggungjawab penyelenggaraan.
Jika menyediakan mod offline untuk panduan kecemasan, pastikan halaman menunjukkan bila ia terakhir dikemas kini. Pembaca perlu tahu bahawa maklumat mungkin lama apabila sambungan tiada. Reka cara mendapatkan versi semasa semula selepas online. Ciri offline yang menyembunyikan umur kandungan boleh menjadi lebih berisiko daripada mesej jelas bahawa halaman belum tersedia.
Offline ialah ciri pengalaman pengguna, bukan lencana di audit. Ia berbaloi apabila ada tugas pembaca yang menjadi lebih mudah dan kita mampu memastikan kandungan lama tidak mengelirukan.